Pięćdziesiątnica – narodziny Kościoła

Począwszy od dnia Pięćdziesiątnicy obdarowani Duchem Świętym uczniowie realizują nakaz misyjny, powierzony im przez Jezusa, gdy widzieli Go po raz ostatni, w chwili Jego powrotu do Ojca:
Idźcie na cały świat i czyńcie uczniami wszystkie narody.

Ich „paliwem” jest doświadczenie osobistego spotkania z Jezusem zmartwychwstałym. Dzięki asystencji Ducha Świętego wydarzenia paschalne, które stanowiły dla nich tak trudne przeżycie, zaczynają układać się
w całość. To Duch, obiecany przez Jezusa, pozwala im zobaczyć Boży sens tego, co po ludzku jest całkowicie niezrozumiałe.

Poprzez obchody roku liturgicznego także my „przeżyliśmy to jeszcze raz”.

Przeżyliśmy razem z Chrystusem Jego mękę, śmierć, zmartwychwstanie, Jego „bycie z nami” w widzialny sposób przez 40 dni. Przeszliśmy przez to takimi, jacy jesteśmy, każdy z osobna, w naszej osobistej Passze, śmierci i zmartwychwstaniu. Także w tym, co przeżywaliśmy w jedności z naszymi rodzinami i innymi osobami, jako wspólnota Kościoła i wspólnota ogólnoludzka.

Takie doświadczenie nie pozwala na bezczynność. Przeżyliśmy to, aby umocnić naszą wiarę, aby teraz, z nową mocą w Duchu Świętym „iść i czynić uczniami wszystkie narody” jak Apostołowie.

Pięćdziesiątnica – to czas świadectwa, wyjścia do świata, dzielenia się swoim doświadczeniem spotkania
z Chrystusem. Rozpoczyna nowy etap życia chrześcijanina. Dlatego też tym dniem kończy się Okres Wielkanocny, a rozpoczyna Okres Zwykły. Nie zwyczajny, nudny, szary, lecz pełen dynamizmu, który daje Duch Święty, aby móc realizować posłannictwo nam powierzone.

Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,
i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

A Ty dokąd czujesz się posłany?